Liefde voor… The newsroom

Nog een serietje dat ik keek op aanraden van het lief. En ooooh ja wat heeft hij gelijk! De afleveringen duren een uur, maar ze voelen aan als een half uur. Het gaat snel. Het gaat goed. Over de verhaallijn zegt de trailer al genoeg. Het enige wat ik er nog wil aan toevoegen? Probeer de eerste aflevering. Probeer de eerste minuten en je hangt al voor het beeldscherm gekluisterd. Nog nooit zag ik zo een goed begin van een serie… Om dan maar al de zwijgen over de rest van de afleveringen…

Advertenties

Liefde voor… mijn tweede brein: Evernote

Ik ben een warhoofd. Veel vergeten. Chaotisch zijn. In drukke dagen zoals deze ben ik nog een groter warhoofd, vergeet ik beschamend veel en ben ik zodanig chaotisch dat ik mezelf soms niet meer kan uitstaan.

De app Evernote is mijn tweede brein. Hij staat mij bij om bij àlles wat ik continu moet weten ook voor mij te onthouden. Zo staan mijn to-do’s, mijn schoolnotities, mijn inspiratiebronnen, mijn tijdsbestedingen per opdracht (want oh ja, wij moeten dat bijhouden), mijn denkwijzes, mijn notities voor freelance werk, de interessante en belangrijke tutorials, àl mijn recepten, … allemaal op één plaats in gestructureerde mapjes. Het gaat zelfs zo ver dat als ik notities van tijdens een photoshoples van het tweede jaar geleden wil terugzoeken ik die ook binnen de 15 seconden gevonden heb.

En het pluspunt? Ik heb evernote àlle momenten van de dag bij mij. Alles is netjes gesynchroniseerd met mijn iPhone, iMac en MacBook Pro.

Sta ik in de winkel en weet ik niet wat klaarmaken? Ik kan gaan kijken naar àl de recepten die ik al eens maakte (waar ik overigens ook telkens mijn bemerkingen van het recept bijgenoteerd heb!), of de recepten die ik echt eens wil klaarmaken.

Praat ik op school over de opdrachten en wil ik interessante beelden tonen die ik vond op het internet? Geen probleem, want alles staat gestructureerd op evernote, dus even gestructureerd op mijn GSM en laptop.

In dagen zoals deze open ik evernote méér dan mijn mailbox. Het staat dagelijks open en het is letterlijk mijn tweede brein…

Voor alle mensen die teveel moeten onthouden en met 1000 den dingen tegelijk bezig zijn? Zéker eens testen! Ik had wel even nodig vooraleer ik een ‘workflow’ gecreëerd had met de applicatie, maar het was het af en toe reorganiseren van de structuur meer dan waard! Je hebt mapjes, en in die mapjes eventueel nog eens mapjes en dan allemaal duidelijke notities… Oh en het leuke? Het draait ook op windows en android, dus voor iedereen toegankelijk en ook perfect bruikbaar als je met de combinatie van verschillende besturingssystemen zit!

Liefde voor… pannenkoek met appel & vanille ijs

Ingrediënten

  • Pannenkoeken OF ingrediënten voor pannenkoeken
  • Appel
  • Boter
  • Kaneel
  • vanille ijs

Bereidingswijze

Als je rockt in pannenkoeken maken? Maak ze dan zelf! Maar ik? Het lukt niet… Vele hoofdgerechten maak ik zo klaar uit mijn duim, ik combineer uit mezelf allerlei ingrediënten. Maar in een stomme pannenkoek maken slaag ik niet. Dus, ik geef het toe, doorgaans werk ik met pannenkoeken ‘uit een pakske’. Geen voorbeeld aan nemen.

Dus de appeltjes. Je snijdt je appel in kleine stukjes en bakt de appel in de boter. Voeg na even bakken kaneel toe naar smaak en laat verder ‘garen’. Let wel op, de appeltjes moeten krokant blijven (appelmoes tussen nen pannenkoek? Not done!). Als je dat wenst kan je nog suiker toevoegen aan je appel, maar naar mijn mening zijn de pink ladies al zoet genoeg.

Serveer dan je appeltjes op een warme pannenkoek, en boven de appeltjes nog een heerlijk bolletje ijs. Mmmm… Scoren doe je sowieso!

Liefde voor… mijn werkruimte

Ik stiekem een beetje materialistisch? Maaaaar… waar heb je het over? Doorheen de tijd dat ik grafische studeer is mijn kamer omgetoverd geraakt naar een waar elektronisch paradijs (of dan toch naar mijn studentennormen…)

Het begon allemaal met mijn MacBook Pro. Ik zat in het zesde middelbaar en was het kotsbeu de hele tijd beneden op de computer in de living mijn schoolwerk te doen. Het zesde middelbaar was het GIP-jaar, en ik zaagde om één jaartje vroeger mijn laptop voor de hogeschool te krijgen. En hupla. Mijn oudjes zagen in dat ik niet meer kon werken beneden in al het lawaai dat gemaakt wordt ten huize ‘Liefde Voor…’. Dus, tedeeeemmm MacBook Pro 13″ stond in mijn kamer. Allemaal goed en wel. Ik schrijf mijn GIP gelijk een gek, word verliefd op apple, en maakt achteraf de onverwachtse beslissing van Grafische vormgeving te studeren. In het middelbaar was ik een eenzaad met mijn maccie, in de grafische school ben ik opeens heel mainstream met mijn maccie. Maar. Ik zit daar met een ouder, trager en kleiner model, en ontwerpen op een 13″, constant, dat is wat ambetant. Ik beslis om mijn eerste jaartje uit te doen met mijn laptop en als ik zéker ben naar het tweede te gaan mij een iMac aan te kopen. Tijdens dat jaar word ik af en toe gek, ik haal mijn 2GB ram er uit en verwissel hem voor 8GB ram, mijn laptop zijn geheugen zit constant vol terwijl er énkel schooldocumenten én programma’s opstaan en hebt ge al eens met de pen tool in illustrator op een 13″ gewerkt? Geestig ze. Het eerste jaar rondde ik succesvol af, en net voordat ik startte aan mijn tweede jaar kocht ik mij een iMac 21″. Ik stak er meteen 12GB ram in, en sindsdien is dit mijn ‘biest’ van een computer. Groot scherm, krachtig, … Wat ik doe met mijn laptop? Dagelijks meenemen naar school, notities nemen, tijdens vrije momenten & praktijklessen op mijn laptop werken aan opdrachten. De combinatie MacBook & iMac is decadent, maar wel hémels… Een groot scherm en krachtige computer voor thuis, en een kleine lichte MacBook Pro die dagelijks in mijn handtas kan.

Als jullie goed kijken zien jullie daar ook nog mijn wacom tablet liggen (hetgeen ik kocht voor amper 30 euro in den Aldi. Oké, een verouderd model, but who cares? Hij doet wat hij moet en momenteel zie ik écht niet in waarom ik een groot en veels duurder tekentablet zou moeten hebben…

Netjes achter mijn iMac zitten er ook nog 2 lacie s+arck schijven verstopt. 1 backup schijf (want al dat werk mag écht niet verdwijnen van de aardbol!), en een andere schijf waar al mijn foto’s en oude werken staan (en natuurlijk word ook van deze schijf netjes een back-up gemaakt).

Toen ik mijn plechtige communie deed kocht ik mij een zotte stereo installatie. Schoon geluid, zotte functionaliteiten voor dienen tijd (ik kon zelfs cd’s kopiëren OP mijn stereoinstallatie). Allemaal goed en wel. Toen mijn oudjes vorig jaar beslisten uit elkaar te gaan en ik verhuisde met de mama had ze geen stereoinstallatie om beneden te zetten, en ik zag het niet zitten dat ‘extreem groot (en lelijk) spel’ terug mee te nemen op mijn kamer. Dus wat deden we? Zij kocht mij die prachtig harman/kardon soundsticks, en ze kreeg de stereo om beneden te zetten (de boksen kochten we lang niet aan nieuwprijs, dus voor mijn mama was dit een heel goede deal). De boksen zijn mooi, goed van geluid en i-deaal in combinatie met mijn airport express. Want, in ons nieuw huisje kwam de wifi niet tot boven en dat was natuurlijk wel een probleem. Een airport express op mijn kamer (een tweede wifistation dus), die er meteen ook voor zorgt dat ik draadloos van welk toestel ook muziek kan laten spelen op mijn boksen. Ik zeg, awesome geekness!

En dit brengt me meteen naar mijn €55 euro epson printer die ‘print like hell’! Met de juiste instellingen heb ik prachtige foto kwaliteit, en ook in combinatie met mijn airport express print ie draadloos van over héél het huis. Who needs a wifi printer? (kzal er maar niet bijvertellen dat de printer opvullen wel in de 70 euro kost, en dat ik gemakkelijk wekelijks 1 inktcartouche mag vervangen).

En dan kocht ik er onlangs ook nog eens een Nespresso machien bij…

Dus uuiiihhh… Soms een beetje materialistisch? Neeuuu… Gewoon een zàlige werkruimte voor een student grafische vormgeving… Coffee? We need it! Two computers? You can’t live without it! A cheap printer who drinks too much expensive ink? And music during the work hours? I can’t live without it…

Hoe ziet jullie werkruimte er uit? Of nog beter, hoe ziet jullie werkruimte er uit in jullie dromen?

Liefde voor… Nespresso

Een lange tijd lustte ik geen koffie. Ik kraamde telkens uit ‘nooit zal ik koffie lusten’, en toen we ergens op koffie gingen dronk ik steevast thee of warme chocomelk.
Toen ik vorige winter in de blokperiode zat en bijna letterlijk voor mijn boeken in slaap viel, zei mijn mama ‘moet je wat koffie hebben?’. Ik keek haar met een zuur gezicht aan, maar gaf het toch maar een kans. Ik kapte er massa’s melk bij en 3 klonten suiker. Maar al snel stond ik versteld van het resultaat. Helemaal niet meer moe en die piekende ogen waren weg. Hooray. Een nieuw middeltje ontdekt. Ik dronk koffie. En koffie. Ik leerde dat ik van koffie erg actief en onrustig kon worden, ik ervaarde maagpijn, hartkloppingen… Maar dit was ook nadat ik 2 reuze tassen binnengewerkt had (nuja, soms kon ik die gevolgen ook na 1 tas al hebben). Al springend en dansend ging ik door die examenperiode. Koffie, melk & suiker, het hield mij overeind.

Eens de examens gedaan waren stopte ik met zo frequent dat vies drankje te drinken (dat eigenlijk al zo vies niet meer). Maar, zo af en toe als men mij vroeg ‘Liesbeth, koffietje?’, zei ik af en toe ja, en ik begon oprecht te genieten van mijn tasje koffie. En meer en meer begon ik koffie te drinken uit mezelf.

Op termijn leerde ik dat ik van de doorloopkoffie hier thuis maagpijn & hartkloppingen krijg, maar van die nespresso bij het lief voel ik niets, nada, nul. Ook hield die grote koffiekan mij tegen koffie te zetten. Voor 1 tas moet je écht niet veel koffie hebben, en als ik meer koffie maakte & dronk kreeg ik die heel gezonde neveneffecten. Maar, eigenlijk vind ik het wel gezellig om ’s middags terwijl ik aan het werken ben een koffietje te drinken…

Dus. Ik praat zo af en toe tegen de mama over nespresso & koffie van verse koffiebonen & machines waar je gemakkelijk 1 tas koffie mee kan zetten. Maar ja, sinds we verhuisd zijn hebben we een kleinere keuken en de mama was niet te spreken over een tweede koffiezet.

Tot je bij het nieuwsblad een nespresso machine kon sparen voor 59 euro. 2 kranten = 1 bon. De papa van het lief spaarde voor mij zo een machine bij elkaar, en nu zaterdag kon ik er om gaan. Ja, onze keuken is nog steeds te klein om een tweede koffiezet te plaatsen, dus zette ik ze gewoon op mijn kamer. Gek? I don’t care. Ik heb lekkere koffie waarvan ik niet ziek word, en ik hoef mij niet meer schuldig te voelen als ik de koffiezet laat werken voor 1 stomme tas, ah ja, want die nespresso zet enkel koffie voor 1 tas.

Dus. Het is dankzij de examens vorige winter dat ik nu graag koffie drink. En dit terwijl ik jaaaaaren zei ‘ik zal nooit koffie lusten’. Zeg dus nooit nooit…

Liefde voor… relativeren & eerste schooldag

Voor mij was het vandaag misschien wel mijn laatste eerste schooldag op de hogeschool! Ik start aan mijn laatste jaar. Volgend jaar zal ik afgestudeerd zijn en dat mooie ‘bachelor in crossmedia ontwerp’ diploma in mijn handen hebben.

Toen ik startte aan mijn studie had ik geen idee waar ik aan begon. Tekenen? Moh. Dat deed ik niet vaak. Illustrator & InDesign? Wat is dat? Photoshop, dat had mijn fotografenlief mij wel al wat uitgelegd zodat ik mijn compactfotootjes wat kon bewerken.

Na twee jaar grafische vormgeving gestudeerd te hebben ben ik erdoor gebeten. Ontwerp is iets waar ik dagdagelijks mee bezig ben. Of ik ontwerp iets. Of ik kijk naar ontwerpen. Of ik doe inspiratie op. Of… het is gewoon niet meer in mijn dagelijkse leven weg te denken…
Hier zien jullie niets van mijn grafische liefde verschijnen, omdat ik jullie gewoon zo weinig mogelijk met mijn geeky interesses wil lastigvallen. Doch, als jullie geïnteresseerd zijn, op mijn grafische blog zien jullie waarmee ik dagdagelijks bezig ben: http://liesbethbr.wordpress.com

Vandaag had ik 9 uren les. Jaja. Elke maandag vliegen we er meteen goed in. De laatste drie uren waren het geliefde vak ‘Photo Design’. Met andere woorden, zowat mijn hoofdvak. De meeste dingen die ontworpen moeten worden zijn voor dit vak. Gedurende de drie uren kregen we briefings. Zowat alle briefings van een heel jaar. We zullen verpakkingen maken, een magazine, posters, een applicatie voor kledij, een huisstijl voor de nieuwe koffiebar / gezellige ontbijtplek ‘la croissanterie’ genaamd, portfolio, schetsboek, fotoreportages… Daarbij komt bachelorproef 1, en niet te vergeten bachelorproef 2. Daarbij komt het grote vak ‘Project’, waarvoor we voor échte klanten aan een project zullen werken. Daarbij komt nog een businessplan dat we zullen opstellen voor het vak ondernemen. Enuih. Dit is zowat alles wat ik weet na schooldag 1. En er komen nog massa’s schooldagen, dus ook nog massa’s aan werk.

Ik dacht depressief thuis te komen van schooldag 1. Maar eigenlijk is het omgekeerd. Ik ben héél blij en heb enorm veel zin om te starten aan al die opdrachten. Komaan. Hoe cool is het een hele huisstijl te mogen bedenken voor een koffiebar? Wat voor cools kan je wel niet allemaal doen met packaging design voor graanrepen? En een applicatie voor kledij, uuiihhh? Awesome? En een magazine? Al vanaf ik startte aan de opleiding wou ik eens een magazine maken… Dus. Voor mij is het duidelijk wat ik in die twee jaren tijd hogeschool geleerd heb: relativeren.

Wat ik deze avond nog zal doen? Al mijn briefings openleggen. Ze grondig lezen en kijken hoe ik alles zal verdelen. Dit jaar wordt zo hard werken, maar dit jaar wordt zo leerrijk! Mensen. Ik rolde binnen in de grafische wereld, maar het is een van de beste beslissingen in mijn leven geweest…

Liefde voor… het schots accent

Ik ben terug van weggeweest! Hier is het druk… 2 jobs, freelance werk, bachelorproef die voorbereid moet worden, nog een andere grote opdracht die voorbereid moet worden, stage die nog wat voorbereiding nodig had. Jaja, september is een werkmaand, maar ik klaag niet want ik had tot nu toe al de vakantie van mijn leven!

En nu… Toen ik op ICDC was waren er ook vele schotten mee. Vele avonden bracht ik samen met hun door. Toffe mensen, speciale cultuur maar vooral, ik HOU van hun accent! Ze leerden me vanalles in het schots zeggen. Telkens ik naar ‘I’m gona be (500 miles)’ luister krijg ik een heerlijk warm gevoel.

Let bij het luisteren van dit liedje vooral op het accent… Love it! Enuiihhh… In dit liedje is alles nog verstaanbaar, maar er waren mensen mee met een veel zwaarder Schots accent, soms écht onverstaanbaar! En toch, heerlijk taaltje!