Liefde voor… auto’s (Part I)

Vandaag ga ik het eens over auto’s hebben. Ja. Ik ben een écht wijf, en stiekem kijk ik wel graag rond op de autostrade naar andere mooie auto’s. Ik ga mijn blogpost zelfs in twee opsplitsen, want ik wil zoveel vertellen! Nu moet je niet denken dat ik opeens vind van mezelf veel auto kennis te hebben, verre van zelfs! Maar laten we het toch eens op een wijvenmanier over wagens hebben.

Eerst en vooral, laten we het hebben over mijn pronkwagen.
Ik rijd rond met nen knalroden Twingo. Jaja, ik hoor velen onder jullie al gniffelen ‘nen Twingo’. Inderdaad, niet de meest hippe auto. Maaruiihhh… Wat was jullie eerste auto? Ahja, stop maar met gniffelen lieve bloglezertjes.

Enuuiihhh… Ik schaam mij langs geen kanten over mijn Twingo, in tegendeel, ik hou van hem! Hij rijdt comfortabel, heeft zelfs aantal snufjes waarvan – toen ik hem bestelde – helemaal het bestaan niet vanaf wist. Wat maakt een Twingo een super wagen?

• Toen ik vorig jaar mijn autootje kocht waren er nog die leuke eco premies. Het ultra leuke kantje aan de eco premies bij de Twingo? Enkel de versie met de zwaarste motor was zuinig genoeg om korting te krijgen. Gevolg? Een Twingo met 85pk (als ik me niet vergis) was goedkoper dan de lichte dieselmotor. En eerlijk? Dat beestje trekt behoorlijk op.
• Mijn auto? Die verbruikt dus ook effectief maar 4,5 liter… Gemiddeld rij ik zo een 800km met een tank, me likey!
• Als ik sneller dan 100 km/h begint te rijden gaat mijn radio automatisch wat harder spelen. Ahja, de auto maakt wat meer lawaai (wat logisch is) dus de radio gaat vanzelf wat luider.
• Neem je een radio bij jouw auto? Maaaaaa, meteen ‘gratis’ bediening aan uw stuur (is zeker niet bij alle ‘budget’ wagens!)
• Staat je ruitenwisser aan en sta je opeens voor het rood licht? Dan gaat hij automatisch pakken trager wissen (ze zijn slim e! Ik heb daar niet eens om gevraagd e!)
• Waaaaahh… Meteen zes boksen in dat karretje. vier vooraan, twee achteraan. Geen extra boksen nodig voor een marginaal feestje in dat klein bakske van mij, want dienen bas doet het meer dan behoorlijk goed.
• Kleine koffer? No Problemo poor la Twingo! Ge schuift de zetels gewoon naar voren, kantelt ze naar boven en je hangt ze gewoon vast aan de voorste zetels. Zelfs mijn meme haar rolator (zo dat karretje waarmee mensen die niet meer zo goed te been zijn rondwandelen) kan (met gemak!) in mijn auto (wat niet het geval is bij la mama haar BMW!)
• En dan nog het laatste? Nen onveiligen auto? Mabaneee!!! Mijn broer vond het eens zo leuk een andere auto naar de kl*ten te rijden. En de Twingo? Die had ‘enkel blikschade’.
• En allez, nog een laatste puntje, nog eentje qua veiligheid. Dienen Twingo? Da’s nen panorama auto! Heel kleine dode hoek, heel veel zicht… (wa wilde, zo ruiten!)

Moet ik nog meer zeggen? Den Twingo? Da’s nen klassenbak voor een student van 21!

En nu hoor ik hier de mensen die nog steeds niet overtuigd zijn van mijn autootje denken ‘ze kan gewoon niet vergelijken met andere wagens’. Weluiihhh… Fout! Laten we nu nog eens een lijstje maken met de auto’s waar ik al ooit mee rond reed!

• Den Ford Mondeo. Daarmee leerde ik rijden. Een helwagen als ge het mij vraagt. Dat spel trekt niet op, ge hebt nen extreem grote dode hoek, ge ziet uwen neus niet, uw gat niet. I-de-aal om te leren rijden! Parkeren? Ik leerde het met de natte vinger. Heb nooit de afmetingen van die wagen gesnopen, en toen ik mijn rijbewijs had en de papa niet meer meereed met mij ben ik ook maar gestopt om mij op moeilijke plaatsten te parkeren.
• Peugeot 107. Autootje van hetzelfde kaliber als de Twingo. Zeker geen slechte auto, maar de motor van de twingo is veel krachtiger, er zitten maar twee boksen in, geen extra knoppekes aant stuur, genen zotten verplaatsbare koffer. Wel goed zicht, en als ik eerlijk mag zijn? Hij ziet er wel wat hipper uit dan de Twingo.
• Opel Corsa: De auto van de rijschool… Toen ik ermee reed dacht ik ‘ik vertrek altijd veel trager dan de normale chauffeur’. Lag het aan de motor? Of lag het aan mijn vertrekken? Laten we het een combinatie noemen. Ik denk dat ze daar bewust standaard lichte motoren insteken. Voor de rest wat dat autootje wel goed uitgerust. Zo pedalen aan de passagierskant, wel stoer enzo (*wink*)
• Peugeot 407: Toen reed ik ook nog niet zo lang, dus herinner me alleen ‘shit, ik mag écht de auto van mijn schoonmoeder niet naar de kl*ten rijden’.
• Fiat 500: Oké, hier kan ik niéts slecht over zeggen. This. car. is. like. magic. Hij is mooi, rijdt leuk, hij is mooi, mooi, mooi, mooi. En ik zat betoverd. betoverd. betoverd. achter het stuur. (herinner mij wel dat de koppeling extreem gevoelig was, stiekem meerdere keren stilgevallen…)
• Citroën C1 met de standaard benzine motor. Seriously? Are you kidding me? Ge moet daar eens achterwaarts nen berg mee op rijden. STINKEN! Voor de rest hetzelfde natuurlijk als de Peugeot 107, alleen rijdt die peugeot pakken beter, gewoon door de motor…
• Renault Clio: mooi interieur, leuke extra snufjes, maar uih, mijn Twingo trekt pakken beter op. Renault, wat voor miezerig benzinedingske zat er daar in? En er hing een eco sticker op de achterruit, maar het gemiddeld verbruik was 7,5l?
• Audi A6. Ja ja, ik reed ook al met zo nen groten pieten auto. En ja, ik geef toe, dat rijdt comfortabel, en zacht en is mooi en is blaa blaa blaa. Maar een meisje van 21, dagelijks in zo een auto? Da’s niet zo normaal naar mijn mening. Behalve als het de auto is van de papa natuurlijk, maar dan verkies ik liever mijn eigen rood karretje boven het zagen bij de papa ‘mag ik met je auto weeeeggg??’.

Door toch al in een aantal wagens gezeten te hebben merk ik ook wel dat de motor ongelofelijk veel doet aan een auto, zeker bij kleine wagens waarvan de standaard motoren nu ook niet echt om naar huis over te schrijven zijn. De testrit die ik deed met de Twingo (die een basis benzine motor had) was ook heel anders dan met de wagen die ik nu heb. Dus het meest belangrijke in een noob – zoals ik – zijn ogen? Is hetgeen ge net niet ziet aan de buitenkant van de auto.

Maar in mijn dromen heb ik stiekem wel (een) andere wagen(s) voor mijn deur staan. Maar daar heb ik het later over, want uiihhh, tis nu al nen langen post.
Proficiat als je hem kon uitlezen! Bij deze verdient u een officiële award van ‘liefde voor… jou!’

Ohja, en Renault heeft mij (helaas!) niét gesponsord om deze blogpost te schrijven…

Liefde voor… den blok (part l)

Het is hier de laatste tijd enorm stil. Toen ik mijn blog weer startte had ik zoveel zin om weer volledig te bloggen, de ideeën liepen over, en eens ik mijn blog weer had, was het stil…

Waarom? Ik heb heus wel leuke dingen te vertellen, maar altijd opnieuw denk ik ‘doét het er nu écht toe? Moet dat nu op mijn blog komen?’. Dus dan blijft het hier stil. Te stil.

Dus laten we het ijs weer breken met mijn überspannende dag.

Deze morgen stond mijn wekker om 7u30, zodat ik om 8u aan mijn bureau kon zitten. Ge kent dat. Dienen wekker van de GSM maakt een enorm ambetant geluidje, ge wilt dat zo snel mogelijk uit, en met uw piepogen duwt ge op ‘dismiss’ in plaats van op ‘snooze’. Fail. Om 8u05 wordt ge dan wakker. Oké, plan veranderd. Om 8u30 ten laatste aan den bureau! Ge komt dan op uw kamer, en wat ziet ge? Ahja, dienen cursus van boekbinden ligt nog verspreid over heel mijn bureau, terwijl ik eigenlijk recht ging leren. Okéééééé, opruimen, recht bijeensprokkelen, kijken tot waar ik weer was gekomen. Uiteindelijk begonnen om 8u45. Drie kwartier te laat. Goed begin!

Ik blok en blok. Ahja, want ‘s morgens kan ik écht wel goed leren. Ondertussen beginnen beetje bij beetje begint mijn ene buur de was buiten te hangen, de andere buur leest zijn krant in de zon, het ander buurmeisje zit al goedgezind van de glijbaan te slieren… Het ander buurmeisje springt enthousiast op haar trampoline in de hoop nòg beter bij de buren te kunnen gluren. Gezellig é, zo kunnen binnenkijken bij elkaar (not!)

Anyway. het is 12u, time to eat! Omnomnom, slaatje in het zonnetje. Kzet mij buiten, mijn kort rokje waait op, en mijn sla vliegt van mijn bord. Hmmm… Tis dan toch niet zo goed weer? Azo nen wind! Jaja, ik kan binnenkijken bij buren (nieuwe wijk, nog geen hagen enzo), maar beschut zitten we hier ook niet echt. Oké, dan maar terug naar binnen en serietje kijken met mijn slaatje. Ik neem mijn cursus reclame. En toen, toen liep het mis. De ene afleiding na de andere. Ik zat letterlijk 2 uur terug achter mijn cursus, en heb in totaal 7 pagina’s verwerkt. Indrukwekkend! En dan ga je gaan joggen om je gedachten te verzetten, neem je een douche want het is HEET, eet je een ijsje in de zon (kwestie dat die weggelopen calorieën er zéker weer bij zijn), werk je toch nog dat laatste groepswerk af (want eerlijk? Prutsen in InDesign? Da’s toch véééls leuker!). Dan speel je wat piano, leer je een nieuw liedje, ga je naar de delhaize om een klaarmaakmaaltijd en beslis je toch te koken. Jaja. Het ging goed deze middag! Foei!

Na mijn afleidingsmiddag naar het lief gegaan (met de fiets! Applaus voor mezelf!), macaroni gekookt, heerlijk buiten gezeten en wijn gedronken, gebadmintond en dan terug naar huis gefietst met het idee ‘ik kruip beter vroeg in mijn bedje, zodat ik er morgen wél uitkan, want herpakken is nodig!’. Jaja, helemaal bezweet terug komen van dat fietsritje. àlle ruiten openzwieren en mij buiten zetten met de laptop en deze blogpost beginnen schrijven.

Een ongewone spannende dag van een voorbeeldige studente!

Wees gerust, ik zal jullie niet alle dagen zo een gezellige blokblogpost voorschotelen.

(en ondertussen heb ik het al weer koud, dus ik ga lekker onder het dons kruipen, en morgen een hele dag achter mijn cursus ‘boekbinden’ doorbrengen! Ja. U leest het goed. Boekbinden!)

Liefde voor… Nina Simone

Nina Simone, ideale muziek om mijn ‘valies’ te pakken. Morgen vroeg (!) vertrek ik voor twee daagjes naar Dusseldorf en Keulen. Momenteel loopt de grootste drukkersbeurs in Dusseldorf “Drupa” genaamd. Met school gaan we die twee dagen gaan bezoeken. Aangezien alle jeugdherbergen in Dusseldorf al volzet waren toen onze school de overnachtingen wou boeken, reizen morgen avond nog eventjes af naar Keulen. Overdag enorm veel bijleren op Druppa en ‘s avonds met vrienden een lekker hapje gaan eten en Keulen by night bezoeken, en daarna weer een dagje beurs. I’m looking forward to it!

 

Liefde voor… reizen

Bron

Bron

Bron

Bron

Mijn lief en ik hebben zo een ongeschreven regel dat we maar 1 keer per jaar serieus op reis gaan. Daartussen doen we wel af en toe een citytrip en verblijven we wel minimum een weekje in Oostende op de boot van zijn ouders. Maar een reis van een week in het buitenland? Een studentenbudget kan er zo niet teveel aan…

Toen ik met mijn mama in de paasvakantie voor een lang weekend naar Engeland ging, begon mijn lief wat weg te dromen door al mijn enthousiaste berichtjes die ik ‘s avonds stuurde. De laatste dag stuurde hij een berichtje: ‘gaan we deze zomer nog eens op reis? Gaan we volgende week beginnen kijken wat we kunnen doen?’. Ik antwoorde meteen ‘Jaaaaa!!!!’. Geen idee vanwaar ik dat budget opeens ging halen. Maar dat zijn zorgen voor later, niet waar? (huhum…)

Toen ik terug thuis was begonnen we te kijken. Het werd al snel duidelijk wat we wouden. Zon, strand, blauw water en een vliegtuigreis. Aangezien ik verre van een week aant zwembad / opt strand kan liggen wou ik ook een boeiend gebied waarin we konden rondtrekken. Zo natuur dat we niet bij ons hebben en die ik nog nooit gezien heb. Al heel wat vereisten als je weet dat ik daar geen budget voor vrij heb.

Met die gedachten begonnen we de site van Ryanair af te zoeken. We kozen boeiende plaatsen, en vergeleken de prijzen van de vluchten en overnachtingen.

En waar gaan we naartoe deze zomer?

Gran Canaria!

Het is een prachtig eiland, met zwarte en gouden stranden, je hebt blauw water, prachtige bergen, zelfs een mini woestijn (zo noem ik het, in de boeken noemen ze het wel duinen, maar een woestijn klinkt stoerder), je hebt vruchtbare gebieden met bananenplantages en je hebt droge gebieden met een dor klimaat en vegetatie. Alles op één eiland.

Vorige week boekten we onze vlucht en ons appartement, en een van de volgende dagen gaan we onze auto boeken (want zoals ik al eerder zei, we zullen heus wel op ons gemakje aan dat zwembad liggen en langs de blauwe zee lopen, maar we zullen zeker en vast goed op verkenning gaan ook!)

En nu dat tweede deel, het totaal onverwachts boeken van een vliegtuigreis zonder een weekendjob, én niet al teveel resten van mijn vorige vakantiejob? Dus met andere woorden heel cru gezegd: zonder geld?

Vooraleer we boekten dokterde ik alles eerst heel goed uit, want ik moest de reis wel kunnen betalen zonder aan mijn spaarboekje te zitten!
Een weekendjob zoeken? Dat is onhaalbaar om te combineren met school (zeker die laatste maanden). Tegenwoordig ga ik meer en meer gaan babysitten, en de laatste weken werd het me duidelijk dat dit easy money is. Oké, ge wordt er niet rijk van, maar ik moet niet heel veel doen, en als de kindjes in hun bed zitten kan ik nog werken voor school. Werken voor school én ervoor betaald worden? Ik zeg, geef mij maar 1x per week zo een job! Dus, ik schreef me in om weer bij de gezinsbond te gaan babysitten, en ik babysitte weer voor de eerste keer bij een onbekende familie.

Mijn tweede plan? Mijn zakgeld massa’s opsparen. Ik krijg toch wel een mooi bedrag, maar met dat bedrag betaal ik wel alles: kleren, diesel, broodjes, etentjes, uitstapjes … Dus wat was de boodschap? Portefeuille toeknijpen! In april had ik maar 1 etentje, kocht ik geen broodjes op school, nam ik elke dag mijn boterhammen mee, werd ik niet verleidt door de cola of koekenautomaat, ik kocht geen kleren, … En dit is de levensstijl die ik aanhoud tot minimum ons reisje in juli.

En eerlijk? Ik spaarde al onwijs veel uit door heel spaarzaam te leven…

De maks zeg ik. Als ik hierdoor extra op vakantie kan? Dan zou ik misschien gewoon vanaf nu altijd extra moeten opletten?

Liefde voor… bosvruchtensmoothie

Yes yes, I’m still alive and kicking!

Voor mijn kerstmis kreeg ik van vriendlief een blender. Vandaag testte ik voor het eerst fruit uit de diepvries. Ookal zal het met verse bosvruchten wel lekkerder zijn (testte ik nog niet, aangezien ik de blender nog maar heb sinds deze winter), is het diepvriesfruit wel het ideale alternatief!

En… Je bekomt een super flashy en hippe smoothie! Wie wil die nu niet opdrinken?

Wat heb je nodig? Diepvriesfruit (ik kocht die van de colruyt zelf, en die was heel lekker!), melk en fruitsap.

De hoeveelheden die ik gebruik? Volledig naar smaak! Ik weeg zelden zaken af (enkel bij gebak, want anders bekom je maar vreemde dingen!)

En dan…. Blenden maarrrrr!!

Liefde voor… Cliveden

De tweede dag trokken we naar Cliveden. Een “woning” die vandaag nog gebruikt wordt als hotel. Heel decadent als je het mij vraagt (één nacht kost amper £220 per persoon, dat kan toch iedereen betalen?)

Het was blauwe hemel en er stonden verbazingwekkend veel bloemen in bloei. We maakten een grote wandeling in het park / de tuin, zaten op ons gemak bij de mooie plaatsjes, verorberde onze boterhammen met zicht op de Thames en droomden weg bij de extreem decadente rijkdom. Daarna volgenden we nog een rondleiding in het gebouw. Binnen mocht ik geen foto’s nemen, en we zagen teleurstellend weinig kamers, aangezien het nog steeds gebruikt wordt als hotel…

En nu stop ik met vertellen, want de foto’s vertellen veel meer… Soms ben ik meer een madam van beeld, dan van woord.

(Die dag zagen we nog prachtige dingen, maar die zijn voor een latere blogpost, gewoon omdat die gebeurtenissen dat écht wel een post apart verdienen).

Liefde voor… Basildon Park

Vandaag vertrok ik voor een weekendje met de mama naar Engeland. Als kind ben ik heel veel naar Engeland geweest, mijn mama is hetgeen ze een ‘Anglofiel’ noemen… Ze is verliefd op Engeland, de landschappen, de tuinen, de gebouwen… Als klein kind vind je zulke dingen vaak saai en zie je het wonder van heel oude gebouwen, parken en tuinen niet in. Maar na de verhalen van haar vorige reizen, en mijn steeds meer toenemende liefde voor de natuur en gebouwen, trokken we samen terug.

Tijdens onze research naar mogelijke activiteiten kwamen we ongelofelijk goed overeen. Heel oude historische gebouwen met een tuin / park. Geweldig.

Vandaag vertrokken we van België, reden we naar Callais, namen we de boot tot in Dover en reden we dan door naar Basildon Park, wat vervolgens onze eerste uitstap was.

Basildon Park was adembenemend. Het is een woonhuis van de 18e eeuw (nuja, woonhuis is wat bescheiden uitgedrukt) en werd volledig gerenoveerd in de jaren ’50 (vandaar de retro elektrische apparaten). Voor de eigenaars stierven maakten ze duidelijk dat Basildon Park geschonken moest worden aan The National Trust, wat vervolgens ook gebeurt is. Vandaag staat het ‘huis’ open om te bezoeken. Het huis is prachtig. Het park is groot (we hadden niet eens tijd een van de 5 wandelingen te maken)… Het was gewoon af.

Het leuke nieuws is dat we nog twee heel gelijkaardige uitstappen op onze planning hebben staan. En nog leuker is, dat Basildon park bescheiden is in vergelijking met hetgeen nog komen zal.

Wat hou ik van de sfeer, bouwmanieren, rijke cultuur en geschiedenis… Engeland. Je verrast me. Vroeger vervloekte ik het als we weeral naar jou gingen, toen trok ik liever naar Zwitserland, maar vandaag verkies ik jou.